Ne Zaman Gitti Tren / James Baldwin


Birden, son değilse de belki de ilk kez, her insanın kendini içinde bulabileceği muhtemel durumları düşündüm; hayat bir kaleydeskoptaki şekiller gibi, rasgele gruplaşmalar, çözülmeler ve yeniden gruplaşmalar dizisi gibi geldi bana. Galiba o anda herbirimiz bunu, kendimize özgü biçimlerde hissettik.


Sokaktaki huzursuz rüzgara attım kendimi. Herşey yeni, herşey kötü, her ev tehlikeliydi. İnsanların hepsi yabancıydı.

Dışarıda karaderililerin ya da beyazların, İtalyanların, soğukkanlı İngilizlerin yahut sabırlı Doğuluların dünyası yoktu. Sadece tek bir aşağılık insan ırkı kalmıştı geriye. Onlara değişik isimler bulmamızın ne onlara, ne bize bir yararı olmayacaktı.

Ve yine sokaklar. Hava kararmış, hafif bir yağmur çiseliyordu; her yer o akıl almaz insanlarla doluydu.