Fitz-Gerald'ın muhteşem düşüşü


Saat onbirde korsanlar tüfek atışı menziline girmişlerdi ve Kaptan Ogle Swallow'un dümencisine dümeni sancak tarafına kırmasını söyledi.  Gemi Ranger'in ilerlediği yola döndü, top kapaklarını açtı ve aşağı taraftaki toplarını ateşledi. Swallow'dan çıkan kulakları sağır edici bu gümbürtü korsanlar için, kurban olarak gördükleri bu geminin son derece iyi silahlanmış ve savaşa hazır olduğuna dair ilk uyarıydı. Ranger, Swallow'un pruvalarını yalayıp geçti ve Swallow'un toplarını tekrar o yöne çevirmeleri biraz zaman aldı. Nihayet çevirdiklerinde ise sonuç kaçınılmazdı. İlk top atışlarından bir buçuk saat sonra korsanlar teslim oldu. Gemilerinin ana gabya çubuğu aşağı inmişti ve mürettebatlarından da yirmi altı kişi ölmüş ya da yaralanmıştı. Bunlara çarpışma sırasında bacağı kopan Kaptan Skyrm de dahildi. Swallow'un seyir defterinde yazdığına göre "Kraliyet gemisi olduğumuzu anladıkları anda siyah bayraklarını indirdiler ama sonra tekrar göndere çektiler" Johnson'un belirttiğine göre, korsanlar, çarpışmanın sonunda onlara karşı bir zafer işareti olarak kullanılmaması için kara bayraklarını denize atmışlardı. 

. . .
19 Temmuz 1723'te  Güney Carolina'da arkadaşlarıyla birlikte asılmış olan Limerick'li yirmibir yaşındaki İrlandalı John Fitz-Gerald asılmadan hemen önce birkaç mısra yazmıştı. Benzersiz bir şiir olmasa da, Atlas okyanusu kıyılarında korsanlık suçu nedeniyle asılmış olanlar için hiç değilse bir mezar kitabesi olacak kadar iyidir.


"...Sizleri sakınıp böyle bir sondan korusun diye dua ediyorum Tanrı'ya
Ah, bırakın Fitz-Gerald'ın bu muhteşem düşüşü mutluluğun yolunu açsın hepinize
Ruhumu Tanrıya miras bırakıyorum ki dualarım hemen kabul olunsun
Ve bedenimi miras bırakıyorum toprağa, sevgili dostum elveda..."

Korsanlar Arasında Yaşam /  David Cordingly